En Sıcak Konular

Selahaddin Çakırgil
Vakit

Selahaddin Çakırgil
0 0 0000

‘İran’a şeriat, demokrasi vaadleriyle geldi!’ mavalı..



Korkularla, vehimlerle yaşamak korkunçtur.. Hattâ kişi, halusinasyonlarla, nesneleri acaib şekillerde görmeye başlar.. Ya da, Don Kişot’un yeldeğirmenlerini korkunç bir canavar zannedip onlara karşı saldırıya geçmesi gibi komik hallere giriftar olur..
 
 
 Şimdi, öyle bir vehim oluşturuluyor ki toplumda, ‘İslâmî örtüye riayet edenler’ potansiyel bir tehlike olarak gösterilmek isteniyor.. Bu, korkunun ötesinde, bir vehimdir.. O kadar saçma bir vehimdir ki, gördüğü her subayı, ‘potansiyel bir darbeci’ gibi görmek misali.. Bir avuç azlık unsurlar, milletin tamamını şimdi öyle potansiyel tehlike ve suçlu olarak görüyorlar..
Bu da umutlarının ne kadar kırıldığının habercisidir..
Birileri, kendilerine baskı uygulanacağı vehmi içinde, fırsat elimizdeyken biz onlara baskı uygulayalım, eylem üstünlüğü, inisiyatif elimizde olsun diyorlar, adetâ..
Ellerinde korkuluklar.. Malezya, İran iddiaları.. Oralarda neler olduğunu da bilmeksizin..
Henüz Sovyetler’in dağılmadığı 25 sene öncelerde, Azerbaycan Medeniyet Nâzırı (Kültür Bakanı), ‘karayoluyla İran’a gittiğini ve ortak sınır kasabası Astara’dan Tahran’a 300 km. kadar, yolun iki tarafında dârağaçlarında insanların sallandırıldığını göreceğini zannettiğini, ama, öyle bir tabloyla karşılaşmayınca şaşırdığını ve medya tarafından aptal yerine konulduğunu’ söylemişti. Bu örneği, bugün Türkiye’de medya bombardımanıyla oluşturulmak istenen yeni fitne rüzgarı için de tekrarlayabiliriz.
İran’da İslâm İnkılabı hareketi 1979 yılı başında Şah rejiminin zulmüne 100 bini aşkın kurban vererek gerçekleşti.. Ve de silahsız bir mücadeleyle.. Tanklara karşı karanfil uzatan ve elleri silahsız, ama dillerinde ‘Allah’u Ekber!’ silahı olan kitlelerce.. Elbette ki, öylesine büyük ‘qıyâm’ı gerçekleştiren bir halk, sosyal hayatı, emperyalizmin ölçülerine göre oluşmuş Şahlık rejiminin kurallarına göre devam ettirecek değildi; halkın büyük ekseriyetinin ‘mutlak doğru’ olduğuna inandığı değer ve ölçülere göre yeniden dizayn edecekti.. Özellikle de, inançlarının gereği olarak örtünmelerine yasaklar getirilmiş ve aşağılanmış, dışlanmış hanımlar başta olmak üzere, onmilyonların ‘qıyâm’ı sonrasında gerçekleşen bir İnkılab sonrasında, sosyal hayat herhalde, onların ölçülerine göre yeniden kurulacaktı.
Ama, emperyalizm, kendi beslemesi olan -sözde- aydın kesimleri ve en tepe noktasındaki gözcü uşağı Şah’ı bile yitirdikten sonra, uğradığı bu ağır yenilgiyi gizlemek ve telafi etmek için, bu rejimin ‘insan haklarına saygı göstermediği, özgürlükleri kısıtladığı, baskı uyguladığı’ gibi iddiaları bayraklaştıracaktı; dünya kamuoyunun dikkatini çekebilmek için.. Herhalde, ‘menfaatlerim mahvoldu..’ diyerek ilgi çekecek değildi..
28 Şubat zorbalığı, 1979’daki İslâm İnkılabı sonrasında ortaya çıkan tabloyu, kendi zorbalıklarına 1997’de, yani o hadisenin gerçekleşmesinden 18 yıl sonra temel dayanak yapmaya başlamıştı. Zamanın Gen. Kur. Başk. Org. İ. H. Karadayı’nın sözlerini hatırlayalım: İran’dan kaçan generallerle konuşurlarmış, -tabiatiyle Şah’ın o sevimli (!) laik rejimini- ‘Nasıl olur da elinizden çıkardınız?’ diye.. Onlar da, ‘halkın istekleri haklı ve mâsumdu, onun için bunların yerine gelmesine karşı çıkmamıştık, vs..’ derlermiş.. Sonra, ‘halk’a fazla hak verilince, nelerin olacağını’ o zaman anlayamamışlarmış..
Gerçek ise şuydu ki, sürekli dışlanan, aşağılanan ve mustez’aflaşmış (zayıf kalmış değil, hakları zorbalarca gasbedildiği için zayıf hâle düşürülmüş) büyük kitleler şimdi yöneten durumuna gelmişler ve laikler de ‘İran’ın kendileri için artık, hükmederek yaşayamayacakları, seçkin sınıf olarak varlıklarını sürdüremeyecekleri bir ülke’ haline geldiğini gördükleri için, kalb, kafa ve kasalarının bulunduğu diyarlara kaçmışlardı, yüzbinler halinde.. Kimi de o kitlelerle bütünleşmenin fazîletini idrak ile veya başeğerek yaşamayı kabullenmişlerdi.
Korkunun ötesinde tevehhüm işte bu.. ‘Ya, bizim başımıza da öyle bir ‘facia’ gelirse!’!
Ve bizdeki laikçiler hâlâ da o noktaya çakılıp kalmışlar.. Ama, asıl sosyal baskının nasıl olduğunu, 80 yıllık katı laik uygulamalar silsilesinin ve hattâ hukuk adına yapılan baskıların daniskasını asıl kendileri, çok iyi bilirler.. Böyleyken, sosyal dikkati çarpıtmak için yeni oyunlar tezgahlamaya kalkışıyor ve ‘İran’a şeriat demokrasi vaadleriyle gelmişti.’ yâvelerinden meded umuyorlar.. ..
Önce şu yalana dikkati çekelim: ‘İslâm İnkılabı Hareketi’ İran’da asla demokrasiye veya bir başka beşerî sisteme dayanarak kendine celbeylemedi kitleleri..
Çünkü, halk kitleleri o büyük ‘qıyâm’a, maddî, materyalist hedefler için katılmıyorlardı.. Çünkü, zulüm düzeni artık her şeyi unutturmuştu.. O kitleler, sadece ‘Lailaheillallah, / La Şarqıyye/ La Garbiye! / Hükûmet-i İslâmiyye..’ (Komünist Doğu’ya da hayır, kapitalist Batı’ya da.. Sadece, İslâm Devleti!.) ‘Allah’u Ekber, Khomeynî rehber!.’ feryadlarıyla katılıyorlar o ‘qıyâm’a ve binler-onbinler halinde dünya hayatından geçiyorlardı.. Hareket’in rehberi-lideri bildikleri İmam Khomeynî ise, halkın büyük ekseriyetinin mezhebine göre ‘muctehid’ durumunda bir İslâm âlimi idi. Ve, o, daha baştan, İran’ın bütün şehirlerinde duvarlarda farsça, arabca, ingilizce ve fransızca vs. dillerde, ‘Biz İslâm Cumhûriyeti istiyoruz..’ ibaresini yazdırmış ve çevresindekilerin kendisi adına yanlış beyanlarda bulunmamaları için de, ikametgâhının duvarına kocaman harflerle çeşitli dillerde, ‘İmam’ın sözcüsü yoktur!’ yazısını yazdırmıştı..
İslâm İnkılabı siyasî planda başarıya ulaşıp Şah’ı ve rejimini devirdikten sonra başlatılan iç-isyanlar, savaş vs. gibi ‘ateş’le imtihan içinde bile, yeni kurulan rejimin adının ve niteliğinin ne olması lâzım geldiğine dair tartışmalar en ateşli şekilde sürerken, Mehdî Bazergan gibi etkin isimler bile, ‘Demokratik İslâm Cumhuriyeti olsun’ diyorlardı.. İmam Khomeynî ise, rejimin adının İslâm Cumhuriyeti olacağını söylüyor, ‘Biz Cumhûriyet’i İslâm’la sınırladık, siz ise İslâm’ı demokrasiyle sınırlamak istiyorsunuz, bize ne demokrasiden.. Biz müslümanız ve İslâm’ın bize tanıdığı hak ve özgürlükler her ne ise, onları gerçekleştirmeyi hedef ediniyoruz..’ diyordu..
Bunun neresinde ‘demokrasi vaadi’yle kandırma var?
Ancak, komünistler ve diğer solcular, batıcılar, kavmiyetçiler, ‘bu ulemânın aklı devlet idaresine ermez, onları bir-iki çalımla etkisiz hale getiririz..’ diye düşünüyorlar; ama, halkın kendilerine itibar etmemesi üzerine yenilgiye uğruyorlardı.. Birileri kendi kurnazlıklarının oyunlarına gelmiştir. Mes’ele bundan ibarettir.. 
 


Bu yazı 911 defa okundu.






Yorumlar

 + Yorum Ekle 
    kapat

    Değerli okuyucumuz,
    Yazdığınız yorumlar editör denetiminden sonra onaylanır ve sitede yayınlanır.
    Yorum yazarken aşağıda maddeler halinde belirtilmiş hususları okumuş, anlamış, kabul etmiş sayılırsınız.
    · Türkiye Cumhuriyeti kanunlarında açıkça suç olarak belirtilmiş konular için suçu ya da suçluyu övücü ifadeler kullanılamayağını,
    · Kişi ya da kurumlar için eleştiri sınırları ötesinde küçük düşürücü ifadeler kullanılamayacağını,
    · Kişi ya da kurumlara karşı tehdit, saldırı ya da tahkir içerikli ifadeler kullanılamayacağını,
    · Kişi veya kurumların telif haklarına konu olan fikir ve/veya sanat eserlerine ait hiçbir içerik yayınlanamayacağını,
    · Kişi veya kurumların ticari sırlarının ifşaı edilemeyeceğini,
    · Genel ahlaka aykırı söz, ifade ya da yakıştırmaların yapılamayacağını,
    · Yasal bir takip durumda, yorum tarih ve saati ile yorumu yazdığım cihaza ait IP numarasının adli makamlara iletileceğini,
    · Yorumumdan kaynaklanan her türlü hukuki sorumluluğun tarafıma ait olduğunu,
    Bu formu gönderdiğimde kabul ediyorum.





    Diğer köşe yazıları

     Tüm Yazılar 
    • 30 Temmuz 2008 'Kemalizm, nazizme benziyor!’ diyecek değiller ya..
    • 28 Haziran 2008 ‘Âlimin ölümü, âlemin ölmesi gibidir..’
    • 26 Haziran 2008 Asıl ‘travma’yı, şimdi ‘taife-i laicus’ yaşıyor..
    • 26 Ocak 2008 ‘Yargıçlar Diktatoryası’, tek umut..
    • 15 Ocak 2008 Türkiye, Ortadoğu’da Batı’nın ‘anglo-sakson’ cebhesiyle birlikte..
    • 14 Ocak 2008 ‘Tehlike yükseliyor; öyleyse, ‘kemalizm’de birleşelim!.’
    • 12 Ocak 2008 ‘Entellektüel hurafe: Aydınlanma’konusunda aydınlanmak..
    • 10 Ocak 2008 Ahmed Türk Bey; sözüm sana..
    • 29 Kasım 2007 ‘Bir dokun, bin âah dinle, ‘kâse-i fağfûr’dan..’
    • 11 Ekim 2007 Yarınları, tarihten de ibret alarak, adâlet üzere kurmak cehdi..
    • 9 Ekim 2007 Sadece ülkemiz değil, bütün bölge ‘kaos’lara gebe iken..
    • 6 Ekim 2007 ‘Stalinist yöntemler’ yenilmeye mahkûmdur!.
    • 4 Ekim 2007 Topyekûn savaşa, zaman ve mekânını inancımızın ölçülerine göre hazır olmak..
    • 3 Ekim 2007 ‘Anayasaya göre devlet’ mi; ‘devlete göre anayasa’ mı?
    • 2 Ekim 2007 ‘Taife-i laicus’ softalarının zorbalığı ötekilerden geri mi?
    • 1 Ekim 2007 ‘Sıcak takib’e ‘evet’ deniliyorsa; ‘mütekabiliyet’e de ‘evet’ mi
    • 29 Eylül 2007 Türkiye keşke Malezya olsa!
    • 27 Eylül 2007 ‘Dindarlık-dinsizlik kutublaşması’ en keskin hatlara doğru ilerlerken..
    • 26 Eylül 2007 Milletin önemli sıralaması ile asker’inki uyumlu olmalı değil mi?
    • 25 Eylül 2007 ‘İran’a şeriat, demokrasi vaadleriyle geldi!’ mavalı..

    En Çok Okunan Haberler


    Haber Sistemi altyapısı ile çalışmaktadır.
    6,474 µs